GEWOON K

“Zo met de deur in huis vallen als Chantal Deen met de titel van haar boek doet, zo schrijft ze ook haar ervaringen en gevoelens op – of van zich af – over haar borstkanker. In korte hoofdstukken, die erg aan columns doen denken, komt met veel humor en een portie zelfspot de mallemolen van diagnose, angst, chemo, bestraling en operatie langs. Dit is vaker beschreven in een egodocument, maar de stijl van deze auteur is zeer verfrissend en direct.
Lees verder

Commentaar lezerspanel

‘Chantals houding, vechtlust, vertelstijl (en daarmee: haar boek) is er eentje waar de lezer – los van het onderwerp kanker – voor zichzelf een levensles uit kan plukken; op het gebied van voor jezelf opkomen, jezelf uitspreken, lef tonen, in enge situaties het hoofd koel houden en gáán voor hetgeen (en voor de personen) waar je hart naar uitgaat. Dát gevoel is bij ons sterk blijven hangen.
Lees verder

It’s my party and I cry if I want to

Vijf juli jl. werd ik vijftig jaar. Een kroonjaar zoals dat heet en dat moet gevierd worden, toch? Euhm, nee. De gedachte alleen al; inkopen doen, versieren, verzorgen en proberen met alle genodigden een praatje te maken. Ik heb mijzelf een 5-daagse trip naar Londen cadeau gedaan, in mijn eentje welteverstaan. Dat was een feest op zich. Manlief had wel even gevraagd wat ik dan wel wilde op mijn verjaardag om teleurstellingen te voorkomen. Ik wilde op mijn verjaardag, als ik thuis zou komen, een aangeklede gin-tonic, mijn lievelingsgerecht en een karaokemachine. Oh ja, en natuurlijk een versierd huis. Geen overdreven eisen, toch? Organiseren is zeg maar niet A zijn ding. Zo kwam het dat ik, na thuiskomst op de vooravond van mijn verjaardag, gelijk een gin-tonic kreeg voorgeschoteld. Niets mis mee echter moest ik de volgende dag wel werken. Na twee glazen stond ik te bubbelen als een fles, net geopende champagne. Weg nachtrust. Op mijn verjaardag stond ik dan ook op met een laffe kater. Eenmaal beneden zag de kamer er kaal uit. “Ja, ik kon de slingers niet vinden’, aldus dochter S. Dat ik die zelf had opgeborgen en niet meer wist waar, liet ik maar even achterwege. Wel had S een heerlijk ontbijtje gemaakt en mij de cadeaus gegeven waar ik om had gevraagd. Zo niet zoonlief. Die had, nadat ik had gezegd dat ik honderd cadeautips had, toch zelf een cadeau had gekocht (zei hij. Ik had dit geschenk al maanden in zijn kamer rond zien slingeren). De bedoeling was goed maar toch. Het cadeau van A had ik al twee maanden geleden gekregen... Lees meer

Superkrachten

Hieronder een blog dat ik mocht schrijven voor het millennial platform Lifejunkie.nl. Omdat we allemaal superkrachten bezitten.   JE WARE IK Kun je altijd kiezen hoe je je gedraagt in moeilijke tijden? Ik denk het niet. Volgens mij staat je ware ik altijd op, in tijden van nood. Die ‘ik’ sluimert bij gebrek aan uitdagingen ergens in je lijf. Als de nood aan de man is, wordt die ‘ik’ geactiveerd en kun je meer aan dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden. Dit is geen keuze; het gebeurt gewoon. Pas zag ik de documentaire van Tony Robbins op Netflix. Die Tony is een wereldberoemde zelfhulp auteur en ondanks de titel (van de documentaire), ‘I am not your guru’ kwam hij daar gevaarlijk dicht in de buurt. Een van de deelnemers aan zijn seminar was een jonge vrouw. Deze dame was seksueel misbruikt in haar jeugd door meerdere familieleden. Daarnaast verloor ze haar broer door een auto-ongeluk. Toch zat ze niet bij de pakken neer of verweet ze haar familie voor haar leed. Nee, ze zette zich actief in tegen seksueel misbruik en koos ervoor haar verleden niet te laten leiden in haar heden. Dat laatste is natuurlijk wel een keuze maar hoe je met een situatie omgaat, komt vaak van binnenuit. Veel meer van dit soort karakters passeren de revue in deze film. De een nog dapperder dan de ander. Maar allemaal staan ze als een huis en heeft de malaise ze niet kapotgemaakt. Zelf kreeg ik begin 2014 de diagnose borstkanker. Iedereen om mij heen vroeg zich af waarom dit mij nu moest overkomen. Ik was nog zo... Lees meer

Moeder van een rockster

“Mam’, zegt zoonlief, ‘ als het nou niet lukt met je volgende boek dan kun je altijd, over een paar jaar een boek over mij schrijven. Ik ga namelijk een rockster worden en hoe leuk is het om daarover te schrijven? Hoe het is om mijn moeder te zijn en dat jij, en vooruit ook papa, hebben bijgedragen aan mijn succes.’ Als ik hem vraag hoe hij aan deze wijsheid komt, antwoordt hij dat Dave Grohl (Foo Fighters, rockband) zijn ma ook een boek heeft uitgebracht over  het leven van haar zoon en vooral wanneer de vonk of passie voor muziek daar was. ‘ Dave is begonnen met spelen zo rond mijn leeftijd nu’, zegt B. ‘ Ik ben dus prima op tijd’, aldus de net twee maanden gitaarspelende zoon. Man en ik hebben inderdaad van jongs af aan de kinderen van alles laten horen op muziekgebied. A en ik delen veel liefde voor muziek samen maar hebben ook ieder onze eigen smaak. Zo draaide A alles van Jimi Hendrix tot Led Zeppelin. Ik daarentegen liet The Offspring, Billy Joell, Davis Bowie, Nirvana en the Foo Fighters uit de autoboxen knallen (Ja, zonder oordoppen. Had je toen nog niet). Lange tijd blèrde uit de speakers van de kinderen; Katy Perry, Nickelback en andere hedendaagse popmuziek. Tot op een dag die werd ingewisseld voor Pink Floyd, The Black keys en Green Day. Ik weet nog precies wanneer ik mijn smaak ben gaan ontwikkelen. Stel je voor, 1980, een zolderkamer ergens in Brabant. De radio die speelt ‘I will follow’ van U2 en ik was direct verkocht. Zo ontwikkelde ik door... Lees meer

GEWOON K is verkrijgbaar bij de boekhandel!

Bestel alvast het boek

‘De columns van Chantal raken me. Op een realistische manier laat ze zien wat borstkanker met je doet en wat de impact is van de ziekte. Indrukwekkend mooi!’

– Quinty Trustfull, presentatrice en ambassadeur van Stichting Pink Ribbon