GEWOON K

“Zo met de deur in huis vallen als Chantal Deen met de titel van haar boek doet, zo schrijft ze ook haar ervaringen en gevoelens op – of van zich af – over haar borstkanker. In korte hoofdstukken, die erg aan columns doen denken, komt met veel humor en een portie zelfspot de mallemolen van diagnose, angst, chemo, bestraling en operatie langs. Dit is vaker beschreven in een egodocument, maar de stijl van deze auteur is zeer verfrissend en direct.
Lees verder

Commentaar lezerspanel

‘Chantals houding, vechtlust, vertelstijl (en daarmee: haar boek) is er eentje waar de lezer – los van het onderwerp kanker – voor zichzelf een levensles uit kan plukken; op het gebied van voor jezelf opkomen, jezelf uitspreken, lef tonen, in enge situaties het hoofd koel houden en gáán voor hetgeen (en voor de personen) waar je hart naar uitgaat. Dát gevoel is bij ons sterk blijven hangen.
Lees verder

Als ik aan Gerard denk…

Als ik aan Gerard denk dan denk ik aan het bericht dat ik gisteren van hem via de digitale snelweg ontving. Daarin stond dat het einde helaas niet zolang meer op zich laat wachten. Het ging niet over het einde van de wereld maar wel over het einde van het leven van Gerard. Gerard heeft kanker en mag niet meer langs start. Voor Gerard tellen nu alle dagen, uren, minuten en misschien wel seconden. Als alle decorum wegvalt en je weet dat het leven ophoudt leef je misschien wel in de puurste vorm. Dus als ik aan Gerard denk dan denk ik in liefde. Als ik aan Gerard denk dan denk ik aan de dag dat ik hem leerde kennen. Ik was net uit de Brabantse klei getrokken en kwam terecht bij NN in Den Haag. Gerard moest mij wegwijs maken in de wondere wereld van mutaties, royementen, suppletie en restitutie. Het feit dat ik nu nog in de verzekeringen werk zegt alles;-) Gerard had een bos haar waar je u tegen zei. Dit haar werd elke dag door zijn toenmalige vrouw geföhnd tot in de finesses; geen haar zat op een verkeerde plek. Om het af te maken droeg Gerard ook een snor die het totaal plaatje afmaakte. Zijn kleding was ook zorgvuldig gekozen. Kortom Gerard zag er elke dag uit om door een ringetje te halen. Ik keek dan ook enorm tegen hem op. Ik droeg weliswaar geen snor maar dat haar, daar zou ik een moord voor doen. Als ik aan Gerard denk dan denk ik aan al die vrijmibo’s (vrijdagmiddagborrels) die we gezamenlijk hebben doorgebracht meestal in benevelde... Lees meer

Moedermaffia part one

Even een verhaal uit de oude doos. Deze heb ik vorig jaar april geschreven en geeft al een beetje de sfeer weer van mijn tweede boek waar ik nu heel druk mee bezig ben. Vandaar deze week even geen nieuw werk maar een gouwe ouwe. Vriendin R is moeder van drie kinderen en heeft een drukke baan.  R vertelde mij dat ze vorige week eens flink van zich had afgebeten tegen een andere moeder. R is de liefheid zelve en doet geen vlieg kwaad dus die dame had het dan wel erg bont gemaakt. R had net de jongens gedropt op school en haastte zich om de kleine I af te leveren op de peuterspeelzaal. Rondom die speelzaal is er weinig ruimte tot parkeren dus had R haar auto even dubbel geparkeerd. Het parkeergebrek is een drama en voor R dus niet de eerste keer dat ze haar wagen zo had achtergelaten. Terwijl R al hijgend weer een sprint trok naar haar auto om haar weg te vervolgen hield de andere moeder haar staande. “Zeg”, zei ze, “Ben je nu alweer met de auto?!” “Hmmm, niet echt heel milieuvriendelijk hè enne ook niet zo goed voor je kinderen al die autogassen.” De dame was zelf in het bezit van een bakfiets en bleef maar preken tegen R. “Als ik kan fietsen dan kun jij dat toch ook?””Je woont hartstikke dichtbij.” ” Als je weet dat je moet werken kun je toch je zaken anders regelen?” “Het is potdomme 2016”, roept R tegen mij, “Wat geeft die een rechtsdraaiende, vijfgranenmueslimuts het recht om mij te vertellen hoe het moet?” Ik vertelde R dat... Lees meer

Whazzzz uppp

Altijd en overal bereikbaar!  Door de komst van de smartphone kunnen we altijd in contact staan met onze dierbaren en andere belangstellenden. De app,  whats app heeft daar een grote bijdrage in. Middels een kattebelletje kun je je bericht overbrengen naar de ander zonder elkaar te spreken. Maar hoe de etiquette bij whats app werkt snap ik nog niet helemaal. Moet je gelijk antwoorden? Mag je er, in sommige gevallen, een nachtje over denken of zit er een maximale responstijd op? Kun en moet je alles op whats app zeggen of zou je wellicht ook weleens de telefoon moeten pakken? In het dagelijkse appverkeer zijn er twee groepen. Zij die hun tijdlijn uit hebben staan en zij die dit niet hebben. Ik ben er zo een die haar laatste whats app leesmoment prominent bovenin het scherm heeft staan. Als ik bij een ander zie dat ze dat niet hebben vraag ik mij altijd af wat ze te verbergen hebben? Waarom zou iemand niet mogen weten wanneer ik voor het laatst op whats app heb gekeken? Ik ben niet helemaal van gisteren dus ik begrijp diep van binnen wel dat mensen dit uit hebben staan om gezeur achteraf te voorkomen. Als je iemand een bericht stuurt en je ziet dat die persoon online is of net drie minuten geleden heeft gekeken dan ga je toch trommelen met je vingers in afwachting van een reactie. Als die niet vlot komt gaat het toch knagen zeker als dan de blauwe vinkjes in je scherm verschijnen als teken dat je bericht ook daadwerkelijk is gelezen. Zo dom is dat uitschakelen van het aanwezig zijn... Lees meer

GEWOON K is verkrijgbaar bij de boekhandel!

Bestel alvast het boek

‘De columns van Chantal raken me. Op een realistische manier laat ze zien wat borstkanker met je doet en wat de impact is van de ziekte. Indrukwekkend mooi!’

– Quinty Trustfull, presentatrice en ambassadeur van Stichting Pink Ribbon