Gereïncarneerde aerobicjuf

Sinds begin juni mag ik bloggen voor Lindanieuws en in het bijzonder de actie Houvol. Elke weeg schrijf ik een blog/column over mijn lijnen en alles wat daar mee te maken heeft. Omdat dit op een ander platform staat deel ik het hier niet maar deze wilde ik jullie niet onthouden. Volgende week weer een andere column of blog op dit kanaal. Veel leesplezier!

Zes jaar geleden en acht kilo lichter zat ik aan de bar van de plaatselijke sportschool een cappuccino te nuttigen. Met de eigenaresse had ik een gesprek over het geloven of niet geloven in reïncarnatie. Vraag me niet waarom, je kent het vast wel. Je kletst eens wat en dan ineens komen de levensvragen aan bod. Ik zei haar dat als ik zou reïncarneren, ik graag terug zou komen als een afgetrainde aerobicjuf. “Daar hoef je toch niet op te wachten,” was haar antwoord. “Je kunt bij mij nu ook al aan de slag hoor.” Want, zo vond zij, het zit ‘m niet in het gespierde lijf maar in het enthousiasme om anderen in beweging te krijgen. Sinds die tijd ga ik ook door het leven als spinning- en aerobicjuf.

Als ik mensen trots vertel dat ik ook sportlessen geef, checken ze ‘stiekem’ de rest van mijn lichaam en zeggen ze nog net niet: “Goh, apart.” Want jullie weten dat als iemand ‘apart’ zegt er meestal stront aan de knikker is. “Wat zit je haar apart”, betekent niets meer dan dat het ronduit kut zit, toch? Ik dwaal af, terug naar dat anders-uitziende-sportlijf van mij. Om de stilte op te vullen roep ik zelf vast dat ik niet het prototype sportjuf ben. Ik verontschuldig me ter plekke dat ik niet het lijf van Dafne Schippers heb. Ik roep er dan nog wel even achteraan dat ik inmiddels een dijk van een conditie heb. Ik kan mijzelf daarna wel voor mijn kop slaan. Waarom moet ik mij verontschuldigen voor een ideaalbeeld waar maar weinig mensen aan kunnen, en hopelijk ook willen, voldoen? Ik zie er misschien iets anders uit dan mijn sportbaas Simone, maar daar is helemaal niks mis mee.

Chantal

De sportschool waar ik lesgeef is voor ‘ladies only’. Ik merk dat daar vrouwen op afkomen die willen en soms ook moeten sporten in een veilige omgeving. Dun, dik en alles daar tussenin traint er. Ik weet dondersgoed dat veel van die vrouwen de Himalaya hebben moeten beklimmen (in hun hoofd dan) om naar de les te komen. Niet iedereen springt elke dag van sportvreugde uit bed. Zo zijn er vrouwen die manisch-sportief zijn en dus na vijf weken weer afhaken, vrouwen die vijfhonderd lessen per week volgen en dus van geen ophouden weten en er zijn vrouwen die elke week trouw in je les zitten. Maar wie er ook zijn, ze zijn er.

Chantal

Stel je voor dat ik al die vrouwen van top tot teen ga checken omdat ze niet voldoen aan een beeld dat een of andere idioot heeft bedacht. Dat zou toch suf zijn. Dus ga sporten als je dat leuk vindt, ook al is de enige ‘killer’ in jouw ‘body’ je enorme drive. Gooi je haar los en geniet van de leuke muziek en de kekke moves. Laat je niet weerhouden door een ideaal dat absurd is. Trek die strakke legging aan omdat die zo leuk kleurt, ook al geeft de print bij jou een andere structuur omdat je niet past in ‘maat kleuter’.

Sporten bestaat uit meer dan hoe dik of dun je bent.

Heel veel liefs,

Chantal

Volgende
Vorige