Men vangt meer vliegen met stroop

Men vangt meer vliegen met stroop dan met azijn, luidt het oude spreekwoord. Hoor jij ook al je grootmoeders stem in de verte? Nou, ik wel maar die oma was zo gek nog niet. Ik krijg meer gedaan als ik het lief vraag. Zo merkte ik weer deze week.

Ik leefde al een tijd in onmin met T-Mobile omdat mijn, inmiddels ex telefoon niet werkte naar behoren. Zij zagen dit toch anders en lieten mij in mijn eigen sop gaar koken om er maar weer eens een klassieker bij te halen. Ik besloot de langdurige relatie te beëindigen m.i.v. de eerstvolgende contractvervaldatum. Dit zou volgend jaar zijn. Maar oude liefde roest niet en ergens begon het weer te kriebelen. Na lang wikken en wegen heb ik gevraagd of wij de onze relatie weer nieuw leven in konden blazen in ruil voor een nieuwe telefoon. Zo gezegd zo gedaan. Ik ontving keurig een mail waarin ik uitgebreid werd gefeliciteerd en bedankt dat ik wilde blijven en dat de nieuwe phone slechts één klik verwijderd was. Na die klik kreeg ik het bericht dat de mail van de bezorger onderweg was. Alleen na drie dagen was die mail er nog niet. Ik besluit T-mobile te bellen.

In het labyrint van het keuzemenu krijg ik uiteindelijk een medewerker aan de lijn die toegaf dat ik ergens hing in de digitale T-Mobile wereld. Zij beloofde mij een snelle en pijnloze oplossing. Deze fix bleef uit en ik belde weer. Een callcenter agent zegt hetzelfde; excuses voor het ongemak. Ik voel de bui al hangen en besluit mijn frustratie te botvieren op social media. Op facebook typ ik een bericht aan T-mobile om mijn boosheid een uitlaatklep te geven;

Beste mensen van T-Mobile, vandaag is mijn verjaardag. Dit zou toch een heugelijke dag moeten zijn met als kers op de taart mijn langverwachte en bestelde telefoon.
Helaas is het tot nu toe uitgelopen op een enorme teleurstelling. Vorige week heb ik de liefde weer aan jullie verklaard en toegezegd de relatie maar liefst drie jaar door te willen zetten in ruil voor een nieuwe telefoon. Het was wat druk bij jullie maar dit zou goed komen. Op zaterdagochtend ontvang ik eindelijk het felbegeerde boterbriefje. Ik was slechts een stap verwijderd van de bezegeling door te klikken en een klein bedrag te betalen. Als antwoord krijg ik te horen dat de bezorger mij al een email heeft gestuurd om de afspraak te bezegelen.
Die mail is nooit gekomen.
Na vele tweets en telefoontjes leek er gisteren schot in de zaak te komen. Het feest zou dan toch worden bekroond met een mooi cadeau. Blij in het hart open ik vanochtend mijn mail. Helaas, nog geen nieuws van jullie. Ik mail de dame die mij gisteren beloofde dat alles binnen 24 uur goed zou komen. Zij zwijgt in alle talen.
Ik besluit zojuist toch maar te bellen. Wederom krijg ik te horen dat de mail ergens hangt(?) en dan ik binnen een paar dagen bericht krijg. Maar dat was niet de afspraak. Als ik vraag om een leidinggevende te spreken kan dit niet. “Excuses voor het ongemak”, zijn de laatste woorden van de callcenter meneer.
Ik ben verdrietig en boos tegelijkertijd. Deze relatie lijkt alweer te mislukken voordat hij goed en wel weer is begonnen. Mijn verjaardag wordt er op deze manier ook niet feestelijker op.
Als jullie nu zorgen dat ik uiterlijk morgen de telefoon in ontvangst kan nemen dan beloof ik jullie voor tenminste drie jaar trouw. Op een vechtscheiding zitten jullie, neem ik aan, ook niet te wachten.
Groet,
Een (té) trouwe klant

Mijn collega zegt, “Jeetje Chant, wat is dat voor een softe proza. Daar gaat niemand iets meedoen.” Ook manlief is niet onder de indruk van mijn actie. “Je moet feller zijn en vooral dit soort dingen op Klachtenkompas zetten. Dit valt natuurlijk niet op”. Het is mijn verjaardag inmiddels dus ik laat het voor wat het is. Ik kan er nu toch niets meer aan doen. De volgende ochtend word ik wakker getwitterd door Jacob van T-Mobile. Hij vertelt mij dat ze hard werken aan een oplossing. Als ik op mijn beurt vraag hoelang het nog gaat duren refereert hij aan mijn gestelde ultimatum in mijn facebookpost. Hmmm, mijn fbpost? Het gesprek op twitter blijft gaande en Jacob blijkt een ware woordentovenaar. Ik begin lol te krijgen in onze woordenwisseling. Als hij vraagt of ik al aan een healthy  lunch zit want ik #houvol vraag ik mij af hoe hij aan die info komt. Maar tegelijkertijd is dat niet zo moeilijk’ik ben all over het internet. Ik begin pas achterdochtig te worden als hij vist naar mijn locatie. Ik hou mij op de vlakte en probeer hem met korte zinnen de pas af te snijden. Als ik thuiskom van mijn boodschappenrondje gaat de deurbel.

Als ik de deur opendoe staan er een dame en heer van T-Mobile met een taart in hun hand mij toe te zingen dat ik nog lang leven mag. Ge-wel-dig! Naast de taart blijken zij ook mijn nieuwe telefoon bij zich te hebben en mergpijpjes voor zoon B en oh ja, sla voor mij want aan de lijn. Ik ben perplex en heb er geen woorden voor. Wat heeft T-Mobile zich ingeleefd in mijn leven en vooral de klantbeleving en herstel van onze relatie voorop gesteld. Diep onder de indruk sla ik alles gade. J en L van T-Mobile genieten van de taart en koffie en nemen een fotootje links en rechts. We kletsen wat af totdat het tijd is om te gaan. Ik wil ze wel zoenen en dat doe ik ook (toch? ik ben het even kwijt zo onder de indruk was ik). We nemen afscheid en ik blijf achter met een glimlach van oor tot oor.

Ik besluit T- Mobile gelijk in een beter daglicht te zetten en componeer onderstaand stukje

Van wrijving komt glans T-Mobile NL In elk huwelijk gaat het weleens mis maar ik ben blij dat ik jullie trouw ben gebleven.
Vanochtend werd ik gewekt op twitter door Jacob, van T-Mobile die mij met prachtige volzinnen vertelde dat er hard werd gewerkt aan een oplossing. We twitterden wat af en zo kwam de communicatie in ons ingeslapen telefoonhuwelijk weer op gang. Met zeer leuke invalshoeken probeerde Jacob mijn locatie te ontfutselen.
Ik was nog niet koud thuis of de deurbel ging. Josse en Lois van T-Mobile NL hebben mij overvallen met een taart (nog voor verjaardag van gisteren) die ik niet mocht hebben:-) Voor mij hadden ze sla, tomaten, radijsjes en walnoten meegebracht (jullie hebben uitstekend huiswerk gedaan) #houvol bleek vandaag niet alleen mijn maar ook jullie motto. Aan zoonlief was ook gedacht want een pak mergpijpjes werd snel aan hem uitgereikt. Aan een verjaardagskaart was ook gedacht en jullie wisten zelfs mijn leeftijd (20).Als kers op de slagroomtaart kreeg ik mijn nieuwe telefoon.
Jullie blijken toch de ware voor mij. Niet doorvertellen aan mijn man hoor. Die zit nu braaf alles te installeren zodat ik straks gewapend met mijn nieuwe telefoon weer mobiel kan zijn.
Dus ja, ik wil – weer!
Ik wil jullie ook bedanken voor deze originele, leuke en toffe overval en de service die ik van jullie gewend was.

Eind goed, al goed. Jazeker. Ik ben een ambassadeur for life en ik speel mijn positieve ervaring door aan de redactie van Linda. Zij plaatsten er vandaag een stuk over online. Een betere reclame kunnen ze niet krijgen.

De reden waarom ze mij zo hebben overvallen zat hem in de manier waarop ik het had verwoord. Ze krijgen dagelijks zoveel shit over zich heen dat ze mijn manier een verademing vonden en dit ‘goede’gedrag klaarblijkelijk wilde belonen. Die vlieg heb ik dan toch goed gevangen. Ik ga de stroop weer op mijn boodschappenlijstje zetten.

Als bonus heb ik er een penvriend bijgekregen in de vorm van Jacob (webcare agent T-Mobile). Ik hoop dat wij nog veel en lang alinea’s met elkaar mogen delen.

2017-07-07 20.45.0119884394_10212501459265283_2443777066201902729_n

Veel liefs,

Chantal

Volgende
Vorige

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *